Oranje

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is: oranje.
Nederlands elftal?
Paprikasoep?
Nijntjes jurkje?

Het antwoord is: worteltjes. Waspeen. Peentjes.
Geschrapt, gekookt en gepureerd. En een klein beetje warm. Een echte delicatesse.

Josephine is nog net geen zes maanden. Ze heeft haar hele leven (klinkt lang he?) alleen nog maar melk gedronken, soms aangelengd met rijstebloem. Maar met borstvoeding wordt dat niet echt een papje, meer gewoon melk met vlokjes erin. Sander had vandaag worteltjes gekookt en gepureerd zodat we konden beginnen met bijvoeden.

Josephine in de kinderstoel geinstalleerd, de videocamera op statief gezet, Sander voor Josephine op een stoel en ik met de fotocamera in de aanslag. Een hele organisatie is het om je kind het eerste hapje te geven!

In eerste instantie wilde Josephine maar wat graag hebben wat haar papa in zijn handen had. En het lepeltje in haar mond ging ook nog prima, tot ze proefde wat er op zat. Een raar gezicht en een blik van: papa, wat doe je me aan?! waren het resultaat. Wat kan Josephine vies kijken zeg!
Het allereerste hapje is er uiteindelijk helemaal in gegaan (in drie stapjes); van de volgende twee weten we niet precies hoeveel er nou binnen is gebleven. Op een gegeven moment ging Josephine namelijk kokhalzen en kwam een groot deel van de worteljes weer naar buiten, vermoedelijk alleen wat ze nog in haar mond had. Dat wat ze al had doorgeslikt is volgens ons niet weer terug gekomen.

Morgen en overmorgen, respectievelijk, poging twee en drie voor de worteltjes. We zijn benieuwd wat ze er dan van vindt. Daarna gaan we broccoli proberen.