Welke datum wordt het?

Van te voren dacht ik dat ik misschien wel eens op 28 augustus ging bevallen. Geen idee hoe ik daarbij kwam, maar dat was zomaar een ingeving. Inmiddels denk ik niet dat ik over twee dagen onze dochter al vast kan houden en bewonderen. Er zijn nog geen tekenen van een aankomende bevalling, hoewel dat natuurlijk ook iedere minuut weer anders kan zijn. Ze zit wel lekker te wroeten wat niet altijd even feestelijk is, maar behalve dat ik weet en voel dat ze is ingedaald heb ik nog geen reden om aan te nemen dat het snel gaat gebeuren.

Ook had ik van te voren gezegd dat ik het niet erg zou vinden als ze twee weken later zou komen omdat ik dan lekker twee weken langer verlof heb en dus twee weken later pas hoef te gaan werken. Niet dat ik er eigenlijk verder iets aan heb, maar het idee lijkt me tot nu toe niet heel vervelend. Ik ben het nog steeds niet zat, dus ze mag wat mij betreft nog best drie weken vanaf nu blijven zitten.

Ik heb eens iemand horen zeggen dat kinderen op hun verjaardag geboren worden en dat houd ik dan nu maar aan. Onze dochter wordt op haar verjaardag geboren. Alleen wanneer dat is, weten we nog niet. Sander vindt 8 september wel een mooie datum om volgend jaar de eerste verjaardag van zijn dochter te vieren. Kunnen we gelijk vieren dat we 7 jaar ‘verkering’ hebben en hoeft hij maar 1 datum te onthouden
Nou ja we zien wel, we hebben het niet in de hand aangezien die kleintjes schijnen te bepalen wanneer ze voor het eerst de wereld willen aanschouwen. Het is nog steeds afwachten dus.

En ik dacht dat ik niet gegroeid was…

Omdat we een babyboek hebben gekocht waarbij we allerlei  dingen kunnen bijhouden over ons kleintje heb ik toch maar wat foto’s gemaakt van mijn zwangere buik. Er is in het boek namelijk ruimte voor een foto van ‘ik in de buik van mama’ en tja die foto mag natuurlijk niet ontbreken. Dus met 36 weken, op mijn eerste verlofdag hadden we een foto genomen. Maar omdat het toch alweer twee weken geleden is en ons moppie nog steeds in mijn buik zit heb ik met behulp van statief en draadontspanner maar weer eens wat foto’s gemaakt van mijn buik. Ik had zelf niet echt het idee dat ik nog erg gegroeid was, maar ik denk dat ik toch moet toegeven dat mijn buik nog steeds groter wordt…

Oordeel zelf:

36 weken zwanger

38 weken en 1 dag zwanger

We zijn er op zich redelijk klaar voor nu. Alleen de plank in de babykamer boven de commode moet nog opgehangen worden en de overgordijnen moeten nog opgehangen worden (maar die moeten nog door de leverancier (Anne) geleverd worden).
Ons bed staat op klossen, wat wel raar is want nu is in en uit bed klimmen een hele onderneming geworden.
Het ledikant en de wieg zijn opgemaakt, de kast is ingeruimd en de commode ook.
Ik kan bijna gaan zeggen dat ze wat mij betreft mag komen…

O ja, nog even voor een heel speciaal iemand, foto’s van de klamboe die boven het ledikant hangt

37w+5 zwanger en wat doe je dan de hele dag?

Uhm… tja dat vraag ik me eigenlijk ook wel eens af. Wat doe ik in vredesnaam de hele dag terwijl ’s avonds de dag ineens voorbij is en ik toch moe ben.

Uitslapen denken heel veel mensen, maar dat zit er niet echt meer in. Sowieso was ik al geen uitslaper, maar nu helemaal niet. Na een nacht slapen krijg ik pijn in mijn rug en heupen en moet ik gewoon opstaan, bovendien moet ik zo vaak naar de wc dat van uitslapen echt geen sprake is.
Nestelen is het tweede dat zou kunnen. Op zich is dat voor een deel wel waar, ik heb ook alles al een keer schoongemaakt, maar zoals dat gaat met schoongemaakte dingen wordt het ook weer vies en kun je weer overnieuw beginnen. Dus eigenlijk kan ik dat wel gaan doen. Verder zijn alle kleertjes al gewassen en zijn het ledikant en de wieg al opgemaakt. Eigenlijk zou ik het beddengoed dat op de bedjes ligt dus weer moeten wassen omdat het nu natuurlijk allemaal stof ligt te vangen.
Computeren doe ik erg veel op dit moment. Ik zit op een forum met allemaal zwangere vrouwen en schrijf veel in een topic met vrouwen die in dezelfde maand zijn uitgerekend en nu iedereen zo’n beetje verlof heeft is dat wel een leuk tijdverdrijf. De gesprekken gaan natuurlijk werkelijk nergens over en als ze ergens over gaan gaat het met name over ijsjes eten en taarten bakken.
Olympische Spelen kijken is ook één van mijn hobby’s op het moment. Ik ben echt blij dat de Olympische Spelen precies tijdens mijn verlof is en dat het ook nog eens op tijden komt dat ik kan kijken. Natuurlijk komen er ook sporten langs die me echt niets doen, zoals zeilen, maar ik kan ook lekker veel hockey kijken.

Meer dan bovenstaande is het eigenlijk niet. Af en toe toch een beetje in huis rommelen en een beetje boodschappen doen, maar daar houdt het echt wel mee op. Ik moet alleen nog wat dingen doen voor we echt op weg kunnen naar het ziekenhuis: de foto’s van mijn geheugenkaartjes halen en er voor zorgen dat die foto’s behalve op mijn laptop ook op een dvd staan, hetzelfde geldt voor de videocamera, het bed moet nog op klossen en de plank in de babykamer moet nog worden opgehangen. Maar die laatste twee zijn klusjes voor Sander.

Ik vergeet nog 1 ding wat ik doe tijdens mijn verlof:
Afwachten tot de nieuwe wereldburger zich aankondigt.

Vanaf nu mag ze komen…

Officieel mag ons kindje vanaf vandaag komen en zou ze a termé zijn als ze geboren mocht worden. Want vandaag ben ik precies 37 weken zwanger!
Ik ben het overigens nog steeds niet zat en vind het geen probleem als ze nog even blijft zitten waar ze zit. Ik vind het getrappel nog steeds wel gezellig, hoewel ‘het leven’ nu ook wel een beetje lastiger wordt. Het bukken gaat niet meer goed en dat net nu alles op de grond lijkt te vallen. Waarom valt het eigenlijk nooit eens omhoog? … Zou trouwens ook onhandig zijn want dan kan ik er ook niet bij en op een stoel gaan staan lijkt me nou niet het allerslimste wat een hoogzwangere vrouw kan doen.

Vandaag ben ik ook weer bij de verloskundige geweest en zoals gewoonlijk was alles prima. Mijn bloeddruk was 120/75 en dat was vorige week ook. Ons meisje is ingedaald; het kan nog een stukje dieper maar als ze nu geboren wordt is het niet erg want ze is genoeg ingedaald. Haar billen en rug lagen voor de verandering eens rechts en haar geboortegewicht wordt nu geschat op 6,5-7 pond. Niet zorgwekkend groot maar ook niet bijzonder klein. Volgens mij waren zowel Sander als ik ook zoiets bij onze geboorte.
Volgende week mag ik weer terug, tenzij er natuurlijk eerder iets gebeurt.

Zoals gezegd: ze mag komen als ze wil maar ze mag ook nog even lekker blijven zitten. Sander heeft overigens liever dat ze zich niet dit weekend aandient, aangezien er een NK Magic op de planning staat waar hij naar toe mag. Ik doe mijn best om haar in elk geval tot na het weekend nog even binnen te houden!

Babywasjes en babyshower

Al weken hebben we allerlei spulletjes in huis voor de baby. Van kleertjes tot aankleedkussenhoezen en van beddengoed tot spuugdoekjes. Alles lag netjes opgevouwen in de kasten maar het moest nog wel allemaal gewassen worden. Er waren al mensen die vonden dat ik maar moest opschieten maar ik wilde het graag bewaren tot mijn verlof. En laat dat laatste nou onlangs zijn ingegaan! Dat betekende dus dat ik eindelijk alle babywasjes kon gaan doen.

Op één dag heb ik zes wassen gedraaid: het witte beddengoed was zo veel dat ik twee witte wassen moest draaien, een roze was, een gekleurde was, een was met dingen die apart moesten en een was met de deken voor het ledikant (die moest ook weer anders). Alles hangt aan de waslijn te drogen, en dat terwijl een heleboel gewoon de droger in mag… maar ja ik vond het zo leuk om alles op te hangen. Stiekem omdat ik alles dan nog een keer door mijn handen moet laten gaan en kan bekijken.
Er hangen nu nog kleren in de kast die gewassen moeten worden, maar dat is maat 68 en het duurt nog even voor onze dochter dat aan kan.

Als klap op de vuurpijl kon ik ook eindelijk de klamboe voor boven het ledikant ophalen die we al enkele weken geleden besteld hadden. Die is blauw, wat echt erg leuk staat bij de groene muur. Het past precies bij de kleuren van de dekens en de aankleedkussenhoezen, maar goed we hadden er ook een meegenomen zodat we dezelfde kleur hadden. Alles begint nu echt een beetje af te geraken, alleen de gordijnen nog: eerst het rolgordijn en dan nog de gordijnen voor er voor. Dan moet ons meisje nog steeds even bij mij blijven en dan mag ze komen.

Afgelopen zondag zijn we high tea gaan doen (of drinken of eten of wat voor werkwoord hoort er eigenlijk bij high tea?) met de vriendengroep van Sander. Het was erg gezellig en bovendien bleek het een babyshower te zijn! We hebben een superleuke mobiel voor boven de box gekregen; erg kleurrijk en met drie muziekjes. Achteraf was Sander er al van op de hoogte en had hij het mobiel zelf uitgekozen. Een goeie keuze dus want ik ben er echt heel erg blij mee! Thuisgekomen natuurlijk gelijk het ding aan de box gehangen. Alles komt zo steeds een beetje meer echt af.