Verlof

Vandaag was mijn laatste werkdag. Officieel gaat mijn verlof pas woensdag 6 augustus in, maar voor mijn gevoel heb ik vanaf morgen gewoon al verlof! Lekker hoor, hoewel het ook een beetje een vreemd idee is. Morgen kan ik dus doen waar ik zelf zin in heb en alles op mijn gemak, en maandag ook en dinsdag ook, en woensdag, en… nou goed, je snapt het: ik kan een poosje lekker doen wat ik wil en daarna is er een kindje om voor te zorgen. Als onze kleine meid niet te laat het levenslicht wil zien dan zou ik 26 november pas weer moeten werken. Het klinkt nu ver weg, maar volgens mij is het zo om!

Op mijn werk hebben ze een overzichtje gemaakt met wat iedereen denkt over de naam en de bevallingsdatum. Het bord waar het op geschreven staat is eigenlijk bedoeld voor de omzet, maar er is al maanden een plekje voor ons meisje gereserveerd.

Aangezien het een beetje scheef staat allemaal hier een getypt overzichtje:

Collega	Voorspelling naam	Datum
Sandra	Elise	3 sept
Christine	Jasha	1 sept
Eveling	Merel	4 sept
Ricardo	Fatima (naar hockeyster)	9 sept
Oscar	Rosemarijn	31 aug
Marianne	Milou	6 sept
Annebeth	Rosalinde	22 aug
Floris	Marijke	-
Marcel	-	10 sept
Ron	E(l)isa	5 sept
Mark	-	29 aug

Gisteren heb ik me uit staan sloven om een taart en een koek te maken (lekker warm in de hete keuken met een oven aan). Om dit allemaal mee te kunnen nemen was ik met de auto, en dat was maar goed ook want mijn collega’s hadden zich ook voor me uitgesloofd: ze hadden allemaal cadeautjes voor me gekocht en een erg leuke kaart voor me geschreven. Echt super! Op de kaart staan echt allemaal lieve dingen en de cadeautjes zijn ook erg goed in de smaak gevallen.
Zoals je ziet heb ik ook schoentjes gekregen: de eerste!

Wat een hitte

Normaal gesproken heb ik niet zo heel veel last van warmte maar de zwangerschap helpt niet echt nu. Het is echt ongelooflijk warm. Hoe warm het buiten is kan ik alleen maar gokken maar binnen is het 25-26 graden. En we hebben nog niet eens een hittegolf!
Bij het opstaan zijn mijn voeten al zo dik dat ik moeite moet doen om mijn Birckenstocks aan te krijgen. Die kan ik dus gedurende de dag beter niet meer uit doen om te voorkomen dat ik op blote voetjes op straat moet

Behalve de hitte, waar natuurlijk de meeste mensen last van hebben, zwanger of niet, heb ik nog steeds weinig klagen. De zwangerschap gaat nog steeds erg goed. Mijn buik gaat wat meer in de weg zitten en het slapen gaat soms ook niet heel goed meer, maar ik ben het nog lang niet zat! Het gezellige getrappel en gedraai in mijn buik mag echt nog wel even doorgaan.
Nog 2 dagen werken en dan heb ik lekker verlof! Nou ja, eerst officieel nog twee vrije dagen opgenomen en mijn vaste vrije dag en dan gaat 6 augustus mijn verlof echt in. Dan kan ik hopelijk nog een paar weekjes genieten van ons meisje in mijn buik en dan moet ik haar helaas met de rest van de wereld delen.
We zijn wel allebei ontzettend benieuwd hoe ze er uit ziet, op wie ze lijkt en wat voor karakter ze heeft. We kunnen stiekem niet wachten

De hik

Ik niet, maar onze dochter. Af en toe, eigenlijk bijna dagelijks heeft ze de hik, alleen weet ik pas sinds 2 weken dat het de hik is.
Het is een regelmatige beweging onderin mijn buik die soms echt wel 10 minuten aanhoudt. In eerste instantie vond ik het eigenlijk een beetje irritant, omdat het zo lang duurt en zulke regelmatige bewegingen zijn. Tot ik er achter kwam dat het de hik was en toen vond ik toch eigenlijk wel weer schattig.

Het schijnt dat baby’s in de baarmoeder vruchtwater inslikken en als ze soms te gulzig zijn krijgen ze de hik. Af en toe kan ik het ook aan de buitenkant voelen. Op de dag dat ik hoorde ze soms de hik krijgen, voelde ik het ’s avonds in bed en kon Sander gelijk voelen wat ik bedoelde. Het is eigenlijk erg grappig. Het zal mij benieuwen hoe vaak ze dalijk de hik heeft als ze geboren is. Als ze buiten de baarmoeder ook zo gulzig is zal ze denk ik regelmatig de hik hebben. Maar je weet wat ze zeggen: als een kindje de hik heeft, groeit het hartje.

Olifantenpootjes

Olifantenpootjes?!!
Ja, olifantenpootjes… nu de laatste 7 weken van mijn zwangerschap aanbreken begin ik toch wat meer kwaaltjes te krijgen. Ik heb overigens nog steeds niks te klagen hoor! De zwangerschap verloopt eigenlijk gewoon heel erg goed, op de vermoeidheid na. Maar ja ik heb het mezelf ook niet makkelijk gemaakt met werk, school en stage. Goed, niet verder klagen, maar terug naar de olifantenpootjes.

Toen het een paar weken geleden warm was kreeg ik voor het eerst last van olifantenpootjes. Mijn gewone schoenen kreeg ik ’s morgens nog aan, maar ik moest ze gedurende de dag niet uit doen, want dan kreeg ik ze er met geen mogelijkheid meer in! Dus maar Birckenstocks (ja, echt waar) aangeschaft. Die lopen heerlijk en mijn voeten kunnen lekker opzetten. Na het warme weer werden mijn olifantenpootjes ook minder. De laatste 1,5 week is het niet overdreven warm geweest en toch sta ik met olifantenpootjes op en ik ga er mee naar bed. Het enige wat zou helpen is mijn voeteneind omhoog doen, maar dat slaapt ook niet echt ideaal en is bovendien lastig met ’s nachts uit bed stappen.